Połowa czerwca to dobry moment na podsumowanie wschodów kukurydzy.
Niska temperatura, lokalne przymrozki oraz niedobory opadów w kwietniu wpłynęły na przebieg zakładania plantacji. Wielu rolników w obawie przed suszą przyspieszało nieco siewy i zwiększało głębokość wysiewu nasion. Sytuację poprawiły majowe, dość intensywne opady. Mimo niezbyt optymistycznych prognoz, stan większości plantacji jest obecnie dobry.
Dzięki majowej poprawie warunków pogodowych, w większości przypadków lepiej prezentują się w tym roku plantacje zakładane nieco później. Rośliny szybciej wzeszły i są bardziej wyrównane. Wcześniejszy siew jest korzystniejszym rozwiązaniem w sytuacji, gdy czynnikiem limitującym jest wilgotność gleby. Wielu rolników chcąc wykorzystać dostępne zasoby wody, zdecydowało się na przyspieszenie siewów. Jednak chłody oraz przymrozki występujące na przełomie kwietnia i maja spowalniały kiełkowanie nasion. Nie doszło jednak do poważniejszych uszkodzeń roślin, ponieważ ich stożki wzrostu pozostawały pod powierzchnią gleby.
Plantacje zakładane po burakach, szczególnie tych zebranych późno, prezentują się słabiej. Buraki cukrowe należą do roślin o wysokich wymaganiach wodnych, dlatego w obliczu suszy wiosennej nie są najlepszym przedplonem dla kukurydzy. Również ze względu na nadmierne ugniecenie gleby przez ciężkie kombajny. Rolnicy, którzy prowadzili późny zbiór buraków, często nie mieli możliwości wykonania jesiennej uprawy gleby. Natomiast wiosenne zabiegi przeprowadzone przed siewem okazały się w wielu przypadkach mniej korzystne. Na takich stanowiskach wschody są gorsze i mniej wyrównane.
Nieduży spadek obsady roślin nie musi jednak od razu oznaczać obniżenia wysokości plonowania plantacji. Odmiany kukurydzy o kolbach typu flex posiadają zdolność do kompensowania w pewnych granicach obniżonej obsady poprzez wytworzenie odpowiednio większych i lepiej zaziarnionych kolb.
Na wielu plantacjach można zaobserwować charakterystyczne fioletowe przebarwienia roślin kukurydzy. Najczęściej nie są to jednak objawy faktycznego niedoboru fosforu, a tylko jego spowolnionego pobierania z gleby w warunkach chłodu. Pierwiastek ten jest znacznie mniej mobilny w glebie niż azot czy potas, więc wszelkie warunki stresowe powodujące spowolnione pobieranie składników pokarmowych przez rośliny uwidaczniają się jako pozorne objawy niedoboru fosforu w roślinach.
Temperatura gleby miała wyraźny wpływ na tempo kiełkowania nasion kukurydzy. Wschody roślin wysianych w połowie kwietnia trwały znacznie dłużej niż tych posianych na początku maja. W takich warunkach jeszcze większego znaczenia nabiera dobór odmiany o odpowiednio silnym wigorze początkowym. Przykładem mieszańca, który bardzo dobrze poradził sobie w tegorocznych warunkach, jest DKC3201 (FAO 240). To bardzo plenna odmiana o uniwersalnym przeznaczeniu. W uprawie na ziarno charakteryzuje się wysokim i stabilnym poziomem plonowania, również na słabszych stanowiskach. Z kolei przy zbiorze na kiszonkę wyróżnia się wysokim plonem ogólnym suchej masy oraz bardzo dobrymi parametrami jakościowymi, takimi jak wysoka zawartość skrobi i dobra strawność włókna. Jej cechą charakterystyczną jest bardzo silny wigor wiosenny, który pozwala utrzymać szybkie tempo wzrostu i dobre wyrównanie roślin nawet w warunkach okresowych chłodów.
Przełom maja i czerwca przyniósł stabilnie ciepłą oraz umiarkowanie deszczową pogodę. Kukurydza rozwija się obecnie dynamicznie. Przed nami kluczowy okres w uprawie kukurydzy, czyli kwitnienie. Faza ta ma istotne znaczenie w kształtowaniu końcowego potencjału plonowania. Jest jeszcze za wcześnie na przewidywanie ostatecznego wyniku produkcyjnego.
Autor: Anna Rogowska
